Bu Blogda Ara

19 Mayıs 2013

10. Yıl Marşı'nın darbeciler tarafından yargılanan şairi: Faruk Nafiz Çamlıbel

Küçükken severek  dinlediğim (çocuk aklı!) 10. Yıl Marşı, 28 Şubatlı yıllarda neredeyse İstiklal Marşı'nın da önüne geçirilmiş bir marştı. Doğrusu, o dönemde "millî marş"tan daha öncelikli ve itibarlı bir marştı. Toplantılarda bu marşa gerekli ihtimamı, değeri göstermeyenler (!) toplantının diğer katılımcıları tarafından hiç değilse "bakışlarla", "sataşmalarla" hizaya getirilir; ayağa kalkılması gerekli ya da zorunlu olmayan bu marşta ayağa kalkmayanlar toplum nazarında aforoz edilir, ikinci sınıf insan derekesine düşürülür, bu marş okunurken ayağa kalkmak ve eldeki bayrağı çılgınca birilerinin gözüne sokarcasına sağa sola sallamak haksız bir şekilde "vatanseverliğin" neredeyse tek ve temel ölçütü sayılırdı. Buna benzer bir atmosferi CSO'nun bir konseri sırasında naçizane ben de yaşamıştım. Bu marşa, şimdi duymakta olduğum antipatinin sebeplerinden biri budur.

Diğerine gelince: Marş'ı Behçet Kemal Çağlar'la birlikte yazmış olan şairlerden Faruk Nafiz Çamlıbel, 27 Mayıs 1960 darbesinden sonra Yassıada'da yargılanmış, darbenin kahrını çekmiş, Yassıada yıllarını da Zindan Duvarları (Han Duvarları'ndan mülhem) adlı eserinde anlatmış değerli bir şairimizdir. Onun çektiği çileler, marşından daha fazla hak etmektedir saygıyı. O zindanda yatarken radyolar ironik olarak 10. Yıl Marşı çalmaktadır yurttaşlarımıza. Marşın diğer şairi Behçet Kemal ise darbecilerle birlikte saf tutmuştur ne yazık ki!

Günümüz Türkiye'sinin gitmekte olduğu "görece demokratik" istikamette, anma, kutlama amaçlı toplantılar vesile bilinerek 10. Yıl Marşı'nın hâlen çalınmakta oluşu, olsa olsa toplumun ve idarecilerin bir kesiminin yaşadığı anakronizm rahatsızlığıyla  ilgili olabilir. Bu durum, sağlıklı bir yapıyı işaret etmiyor bize.

Çocukluğumun üzerinden şu kadar zaman geçtikten sonra salim kafayla yaptığım değerlendirmede ulaştığım sonuç, bu marşın, ancak ve sınırlı olarak sadece yazıldığı dönem için bir değer ifade ettiğidir. Sanatsal değeri ise sıfıra yakındır.

Bazı şeyler büyüdükçe anlaşılıyor maalesef.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu yazıyla, fotoğrafla, şiirle, eserle ilgili düşünceni yazman beni ancak sevindirir! Duam şu: Yorumlayan yorulmasın! :)