Bu Blogda Ara

24 Şubat 2012

Sulardan Kırlara Kuşlar (Seyrin 80 Hali)

Bir şiir kitabı için ağır kaçmış gibi dursa da görmezden gelinemeyecek bir metin. Kısaltarak alıyorum:

...Fakat çocuk büyüdükçe, bakmamaya, görmemeye, gördükleri üzerinde düşünmemeye zorlanır. Bu dünyanın güzelliğini de çirkinliğini de görmesin, nedenlerini düşünmesin istenir. Savaşların, kederin, haksızlıkların nedenleri; zengin bir gıda ambarı olan yeryüzünde milyonlarca insanın neden aç kaldığı, onca çocuğun neden en ucuz aşılardan bile yoksun kalıp öldüğü bilinmesin istenir. Dünyanın efendileri ister ki, büyüyen çocuklar dünyayı seyretmesin, seyrettiği dünyayı yazmasın, tasvir etmesin. Dünyanın efendileri ister ki, insan çocukken de büyüyünce de, yalnız kendilerinin sunduğu şeyleri seyretsin - magazin haberlerini, futbol maçlarını, ucuz dizileri, reklamları. Gerçeklerin seyredilmesini istemezler. Seyredilse de, oyun gibi, eğlence gibi, kurmaca bir dünyanın heyecanlı görüntüleri gibi seyredilmesini isterler. O yüzden çoğu insan dünyanın sunduğu görüntülere koltuğundan bakarak ömrünü tamamlar. O, kendisine biçilen küçük rolü oynayıp sahneden çekilirken, dünyanın efendileri hastanelerin doğum odalarında yeni oyuncular aramaya çıkmıştır bile.

Oysa insan dünyaya bakmasını bilmeli, güzellikleri de çirkinlikleri de apaçık görmelidir. Tarih boyu sadece kılık değiştirip özünde aynı kalmış bozuk bir sistemin gözüne soktuğu yanılsamalara değil, gerçeklere dikmelidir gözünü. İçindeki keşfetme arzusuyla bulduğu şeylere bakmasını bilirse, varoluş nedenine ve dünya durumuna dair ipuçlarını görebilir. Kendisine sunulan sabun köpükleri üzerindeki yanıltıcı görüntülere değil de kalıcı şeylere bakarsa, gözünün önünden buğulu bir perdenin kalktığını fark edecektir. Kısa vadeli hesaplar peşinden koşmayı bırakıp bir çocuğun saflığıyla uzakları görecektir.
...
Tuncer ERDEM, Sulardan Kırlara Kuşlar (Seyrin 80 hali), Kül Sanat, Ankara, 2009. Metin, kitabın Öndeyiş'inden alınmıştır.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu yazıyla, fotoğrafla, şiirle, eserle ilgili düşünceni yazman beni ancak sevindirir! Duam şu: Yorumlayan yorulmasın! :)