Bu Blogda Ara

10 Ocak 2010

Medyacılar Korosu

Daha dün ülkemizde dördüncü kuvvet iken
Kabuğumuzu kırdık, paralara yumulduk,
Utanmaya boşverdik, cıvıdık, çamurlaştık,
Şipşak terfi ederek birinci kuvvet olduk.
Sütun sütun sopalar, ekran boyu kazıklar,
Geri ödenmez "destek", ilan, teşvik, promosyon...
Doğru haber vermenin çoktan modası geçti;
Şimdiki makbul hüner yalan, dolan, atmasyon.
Dünyamız değişince biz de canavarlaştık.
Sakın ayıplamayın: akrebe zehir haktır.
Artık bizim işimiz yol göstermek değildir,
Toplumun ormanında yolumuzu bulmaktır.
Dosyalar elimizde, silahlar belimizde,
Taktığımız borçlara var mı bir batık diyen?
Gözdağı vermemize direnmek yürek ister;
Anası ağlasa da var mı bize gık diyen?
Medyamız çağ atladı, ar damarı çatladı.
Çeteye girmek için birinin gönlünü yap.
Ürkütme fincancının semiz katırlarını;
Gazetede bir köşe, ekranda bir saat kap.
Sevdiğimiz vezirdir, kızdığımız da rezil;
Bize kul olsun diye dolaplar çeviririz.
İşimize geldi mi ahlaktan yana çıkıp
Kirli çamaşır bulur, hükümet deviririz.
Biliyoruz, bu yüzden Türkiye topallıyor;
Ülkemizde her gidiş bir ileri, bir geri.
Ama oldu bir kere. Görün artık biz neyiz:
Savulun! Her birimiz bir yeni Yeniçeri!

Bir tiyatro oyunundan

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Bu yazıyla, fotoğrafla, şiirle, eserle ilgili düşünceni yazman beni ancak sevindirir! Duam şu: Yorumlayan yorulmasın! :)